Temmuz 04 03:12

BAŞ EĞDİRİR! (ŞİİR)

BAŞ EĞDİRİR! (ŞİİR)

Ey ölümden habersiz, gezip duran dalgacı

O Rabbin kâinata, doğaya baş eğdirir!

Nice okyanusları, yüzüp aşan dalgıcı

Bir gün gelir, bakarsın; damlaya baş eğdirir!

        

Deniz göller kurutup, pınarcığı çağlatır

Dağ gibi delikanlı; kör kötürüm bağlatır

Şahları vezirleri, rezil edip ağlatır

Bir beyinsiz mikropla, dehaya baş eğdirir!

      

Gerçeğe iman eden, korkar mı gölgelerden

İbrahim vari geçer, alevli bölgelerden

Zerreden kürrelere, milyonca belgelerden

İbret almaz kâfirler, dünyaya baş eğdirir!

      

Gayesiz ve gayretsiz, ey canlı cenazeler

Riya nifak derdine, ne yapsın eczaneler

Hak aşıkı mü’minler, dünyada ceza yerler

Dost sevdiği kulunu, davaya baş eğdirir!

      

Hâlık’a bel bağlayan, Amerka’ya tapar mı

Makam çıkar uğruna, haklı yoldan sapar mı

Kuduz gibi havlayıp, Hocasını kapar mı

Mevlâ’ya teslim olan, Gün Ay’a baş eğdirir!

        

Cihat yok, sadakat yok; ne alçak meziyettir

Gâvur nefse gavatlık, en aşağı zillettir

Vicdanın kıvranması, çekilmez eziyettir

Yunus olup yakaran, deryaya baş eğdirir!

      

İmtihana gelmişiz, Rabbim bizi deniyor

Ettiğini çekersin, diyetler ödeniyor

Nice yiğitler vardır, “Ricalüllah” deniyor

Sultan bile takmazken, sevdaya baş eğdirir!

      

Lütfeyle kıblegâhım, muhtacız rahmetine

Misalin hep gözünde; hasretim ah Medine..

Süper güç karşısında, dik duran Ahmedine

Beş vakit namazında, duaya baş eğdirir!

Yorum Yaz